همیشه فکر میکردم همه چیز ارزش یه بار تجربه کردن رو داره
چه خوب ، چه بد
تجربه های زیادی هم داشتم و اکثرا برا یه بار شد، غیر از یه دونش
ولی طی ماه گذشته تجربه خیلی بدی داشتم
که از اثر اون کار یکی دو هفته ولی افسوس انجام دادن اون کار رو داشتم
و فهمیدم هر چیزی ارزش یه بار تجربه کردن رو نداره
بماند که……

همیشه دو ست داشتم و دارم تا مثلا شهید چمران زندگی کنم یا لا اقل سعیم رو بکنم تا زندگی کنم امروز این سخن شهید چمران رو دیدم:
« خصوصیت بالقوه دانشجویان در این است که با تحرک گرایش، استنباط و فهم خود فضا را تغییر می دهند.»
حالا از خودم می پرسم واقعا دانشجویی؟

چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبائی ها را تنها دیدن و چه بد بختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن!