دائم شکر گذار خدا باشیم که : شاید بدترین شرایط زندگی ما ، برای دیگران آرزو باشد . . . کودکی که لنگه کفشش را دریا از او گرفته بودروی ساحل نوشت ، دریا دزد کفشهای من …مردی که ازدریاماهی گرفته بود ،روی ماسه ها نوشت .دریا سخاوتمندترین سفره هستی موج آمد و جملات را با خود شست ….. تنها برای من این پیام را گذاشت که برداشتهای دیگران در مورد خودت را ،در وسعت خویش حل کن تا دریا باشی.. اما در اندرون تو دنیایی هست که دریاها در آن چیزی نیستند.. امام على‏علیه السلام: لاتَفرَحَنَّ بِسَقطَةِ غَیرِکَ فَإنَّکَ لاتَدری ما یُحدِثُ بِکَ الزَّمانُ: از زمین خوردن کسى شاد مشو که نمى‏دانى گردش روزگار براى تو چه در آستین دارد .(بخشی از نوشته های دکتر سید محسن فاطمی)